{"id":613,"date":"2025-11-09T16:34:55","date_gmt":"2025-11-09T16:34:55","guid":{"rendered":"https:\/\/www.purpose-learning.com\/?page_id=613"},"modified":"2026-01-14T21:09:35","modified_gmt":"2026-01-14T20:09:35","slug":"organizing-pdl","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.purpose-learning.com\/?page_id=613","title":{"rendered":"Organizing PDL"},"content":{"rendered":"\n

Het unieke individu te waarderen in onderwijs: hoe kunnen we vari\u00ebteit organiseren?<\/mark><\/h3>\n\n\n\n
De logica van effici\u00ebntie<\/mark><\/h5>\n\n\n\n

In het onderwijs is het moeilijk om werkelijk talentgericht en persoonsgericht te werken, omdat het systeem sterk diploma-gedreven is. In alle onderwijssectoren \u2013 VO, MBO, HBO en WO \u2013 overheerst de neiging tot standaardisering. Dat is begrijpelijk: grote studentenaantallen en prikkels om opleidingen zo kort mogelijk te houden, sturen instellingen richting effici\u00ebntie. Studenten willen hun studie snel afronden om kosten en schulden te beperken. Instellingen willen doorstroom bevorderen om uitgaven beheersbaar te houden. En de overheid verlangt zo veel mogelijk kwalificaties tegen zo laag mogelijke kosten.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Deze logica van effici\u00ebntie werkt door in alle lagen van het systeem: bestuurders sturen op standaardisering, managers vertalen dit naar werkprocessen, docenten gaan ernaar handelen en studenten passen hun verwachtingen erop aan. Het resultaat is een systeem waarin het behalen van een diploma centraal staat, niet het ontwikkelen van unieke talenten, persoonlijk-professionele ontwikkeling of het vormgeven van betekenisvol leren.<\/p>\n\n\n\n

Wat nodig is, is een systeemverandering<\/mark><\/h3>\n\n\n\n
Meer lezen<\/mark><\/em><\/summary>\n

We voelen wel dat het nu niet goed werkt: studentenwelzijn daalt, het werkplezier van docenten neemt af, en uitval en het aantal studie-switches blijft hoog. Fundamentele verbetering vraagt om een geheel andere zienswijze op onderwijs. En dat is een maatschappelijk vraagstuk: wat hebben we over voor onderwijs waarin het unieke individu zich voelt gezien en gewaardeerd? Wat nodig is, is een systemische verandering: niet alleen een transformatie binnen instellingen, maar een transitie van het gehele onderwijsveld.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
The Berkana Two-Loops Theory model Bron: <\/sup>whistlercentre.ca<\/sup><\/a><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Gelukkig gebeurt er veel, meest van onderaf, door mensen die gewoon beginnen, die met energie anders gaan doen. Dat gebeurt op heel veel verschillende plekken in alle onderwijssectoren. En als die initiatieven maar blijven gebeuren, op al die plekken, vanuit een diepgevoelde behoefte van om vorm te geven aan onderwijs dat het echte leren faciliteert, dan komt er beweging. Die beweging is al gaande. Uit het model van Simons en Nijhof (Nyenrode University), dat zij ontwikkelden op basis van eigen onderzoek, blijkt dat tijd nodig is, waarin nieuwe praktijken ontstaan die uiteindelijk gaan wedijveren met de geinstitutionaliseerde gangbare praktijk. Op heel veel plekken wordt gevoeld dat verandering nodig is, zelfs dat deze urgent is (fase 1), maar ook op heel veel plekken wordt daarnaar gehandeld en zijn lokaal -weliswaar vaak kleinschalig- nieuwe praktijken ontwikkeld (fase 2) en her en der ontstaat concurrentie daarvan met staande praktijk.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fasenmodel van systeemverandering (Simons en Nijhof, Nyenrode). Bron: consultancy.nl<\/a><\/sup><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n